Her gece, şehrin sessiz bir sokağında, adı Lumi olan özel bir sokak lambası yaşardı. Diğer lambalar gibi sadece ışık saçmazdı; onun içinde, sayfaları ışıldayan sihirli bir kitap vardı. Lumi, geceleri uyandığında, kitabının sayfalarını yavaşça çevirir ve her sayfada yeni bir hikaye belirirdi. Işığı, sıcak ve altın sarısıydı, adeta bir dostun kucaklaması gibi etrafını aydınlatırdı. Çocuklar onu çok severdi, çünkü Lumi'nin altında durduklarında, kendilerini güvende hissederler ve bazen sayfaların hışırtısını duyarlardı. Lumi, herkes uyurken, yıldızlara hikayeler anlatırdı; onun ışığı, gökyüzüne kadar uzanıp kaybolan hayalleri aydınlatırdı.
Bir gece, Lumi, kitabının sayfalarını çevirirken, yeni bir hikaye belirdi: Bu, kaybolmuş bir yıldızın hikayesiydi. Yıldız, gökyüzünden düşmüş ve şehrin parkında saklanmıştı. Lumi, bu hikayeyi okudukça, ışığı daha da parladı ve parka doğru yöneldi—evet, Lumi'nin sihirli bir özelliği daha vardı, yavaşça hareket edebilirdi! Yol boyunca, sayfaları çevirerek, yıldızın izini takip etti. Yolda, uykulu bir kediye rastladı; kedi, Lumi'nin ışığını görünce mırıldandı ve onu takip etmeye başladı. Birlikte, çiçeklerin arasında parlayan küçük bir ışık buldular: kayıp yıldız, utangaçça saklanıyordu. Lumi, kitabından bir hikaye okuyarak yıldızı sakinleştirdi ve onun eve, gökyüzüne dönmesine yardım etti.
Ertesi gece, Lumi, yeni bir maceraya hazırdı. Kitabının sayfaları, bu kez, rüyaları toplayan bir kelebeğin hikayesini anlatıyordu. Kelebek, çocukların rüyalarını toplar ve onları yıldızlara asardı, böylece herkes güzel rüyalar görürdü. Lumi, ışığını kelebeğin yolunu aydınlatmak için kullandı. Birlikte, pencerelerin önünde uçtular; Lumi'nin sayfaları, her çocuğun rüyasını yansıtan renkli ışıklar saçtı. Bir çocuk, uzayda gezinti yapmayı hayal ediyordu; Lumi'nin kitabında, roketler ve gezegenler belirdi. Başka bir çocuk, denizaltında yüzmeyi hayal ediyordu; sayfalarda balıklar ve mercanlar dans etti. Kelebek, bu rüyaları topladı ve Lumi'nin yardımıyla, onları gökyüzünde parlayan yıldızlara dönüştürdü.
Zaman geçtikçe, Lumi'nin ünü tüm şehre yayıldı. İnsanlar, onun sihirli kitabından ilham alarak, geceleri daha çok okumaya ve hayal kurmaya başladılar. Lumi, artık yalnız değildi; diğer sokak lambaları da ondan öğrenerek, kendi kitaplarını geliştirdiler. Birlikte, şehri bir hikaye ağıyla ördüler, her köşede yeni bir macera parladı. Lumi, en sevdiği şeyi yapmaya devam etti: sayfaları çevirmek ve ışığıyla yolu aydınlatmak. Çocuklar, onun altında toplanıp masallar dinlerken, Lumi'nin içindeki kitap, asla bitmeyen bir hikaye gibi büyüdü. Ve her gece, yıldızlar, Lumi'ye göz kırparak, onun dostluğuna teşekkür ederdi.